People pleasing in relaties: je wensen en grenzen uitspreken

Bij people pleasing zet je je eigen wensen steeds opzij om anderen tevreden te houden. Dat gaat verder dan af en toe met een partner meedenken of iemand een plezier doen. De uitleg van Cleveland Clinic maakt hetzelfde onderscheid. Hieronder vind je voorbeelden om je voorkeuren duidelijker te zeggen, geen test of diagnose.

Wat people pleasing kan betekenen

Misschien vind je het soms fijn om mee te gaan in een voorstel van de ander. Op andere momenten zeg je ja terwijl je liever iets anders kiest, of houd je je voorkeur voor jezelf om een ongemakkelijk gesprek te vermijden. Eén keuze vertelt niet meteen iets over een patroon. Het kan helpen om te kijken naar wat vaker gebeurt en of jij ruimte ervaart om ook iets anders aan te geven.

Je hoeft niet elk voorstel af te wijzen om je eigen wensen serieus te nemen. Je kunt bewust tegemoetkomen aan de ander én merken dat je zelf ook iets anders zou willen. Een handige vraag is: wat zou ik kiezen als mijn voorkeur ook meetelde? Je hoeft je antwoord niet altijd door te zetten, maar je mag het wel opmerken.

Sta stil bij je eigen reactie

Deze vragen kunnen je helpen om een moment beter te begrijpen. Ze zijn geen test en geven op zichzelf geen uitsluitsel.

• Zeg ik meteen ja, terwijl ik nog niet weet of ik dit wil?
• Zeg ik dat het me niet uitmaakt, terwijl ik eigenlijk een voorkeur heb?
• Verander ik mijn plan vooral omdat ik bang ben voor teleurstelling of ongemak?
• Weet ik achteraf pas wat ik liever had gezegd of gedaan?

Als je iets herkent, probeer dan eerst alleen te benoemen wat je voorkeur is. Je kunt besluiten die te delen, er later op terug te komen of er niets mee te doen. Het opmerken ervan is al een manier om jezelf niet automatisch buiten beschouwing te laten.

Maak je voorkeur concreet

Je kunt klein beginnen: zeg wat jij wilt, doe eventueel een voorstel en laat de ander daarop reageren. Een korte zin is genoeg. Kies woorden die natuurlijk voelen voor jou; je hoeft geen uitgebreid script te maken.

• Je twijfelt: “Ik denk er even over na en laat het je straks weten.”
• Je wilt iets anders afspreken: “Vanavond past mij niet. Zullen we zaterdag kijken?”
• Je hebt een voorkeur voor de plek: “Ik zou liever ergens buiten de deur afspreken. Heb je zin om samen iets te drinken?”
• Je wilt samen kiezen: “Ik heb liever dat we iets kiezen dat we allebei leuk vinden. Wat spreekt jou aan?”
• Een plan is te duur voor je: “Dat past niet in mijn budget. Ik wil wel samen koken of ergens wandelen.”

Een alternatief aanbieden kan prettig zijn, maar is niet verplicht. Ook hoef je geen reden te geven die de ander overtuigend genoeg vindt. Een grens mag gewoon duidelijk zijn.

Voorbeeld: liever niet bij iemand thuis afspreken

Sam stelt voor om thuis te koken. Noor merkt dat ze liever eerst op een openbare plek afspreekt. Ze zou ja kunnen zeggen om een lastige reactie te voorkomen, maar kiest ervoor haar voorkeur te delen: “Dank je, maar ik spreek liever eerst ergens buiten de deur af. Zullen we ergens iets drinken?”

Daarna hoeft Noor niet meteen haar voorkeur terug te nemen om een stilte op te vullen. Sam kan reageren en ze kunnen bespreken of er een plan is dat voor beiden past. Als dat niet zo is, hoeven ze geen afspraak te maken. Het doel is niet om de ander tot een bepaald antwoord te brengen, maar om duidelijk te zijn over wat voor Noor werkt.

Als de ander teleurgesteld reageert of blijft aandringen

Een verschil van voorkeur kan ongemakkelijk voelen. Je mag de ander even laten reageren zonder je antwoord direct af te zwakken. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: “Ik snap dat jij iets anders had bedacht. Dit is wat voor mij nu past.”

Blijft iemand aandringen, dan kun je je antwoord herhalen: “Nee, dat wil ik niet.” Je hoeft niet telkens nieuwe uitleg te geven. Voelt het gesprek niet prettig of veilig, dan mag je het beëindigen of weggaan. Een verzoek verplicht je niet tot een afspraak of intimiteit.

Een ongemakkelijk moment vertelt niet meteen alles over een relatie. Let op wat er in het gesprek gebeurt en wat jij ervan vindt. Als je voorkeur vaker niet lijkt te tellen, kun je dat patroon op een rustiger moment bespreken of nadenken over wat jij met het contact wilt.

Terugkomen op een te snel gegeven ja

Je kunt merken dat je tijdens een gesprek instemde terwijl je het plan eigenlijk niet zag zitten. Kom daar duidelijk op terug: “Ik zei net dat ik het hele weekend kon, maar dat past toch niet. Zaterdagmiddag wil ik graag afspreken.”

Heeft de ander op je toezegging gerekend, erken dat dan zonder opnieuw meer te beloven dan je wilt. “Sorry dat ik dit nu pas zeg. Ik had eerst mijn agenda moeten bekijken” is iets anders dan jezelf dwingen het hele weekend mee te gaan.

Je hoeft je nieuwe antwoord niet streng of afstandelijk te laten klinken. Het mag vriendelijk én duidelijk zijn. Kies een zin die je ook zelf zou gebruiken, in plaats van een grote verklaring over hoe je vanaf nu alles anders gaat doen.