Seksuele tevredenheid is geen frequentiecijfer

Hoe vaak partners seks hebben, vertelt op zichzelf niet of ze tevreden zijn. Frequentie telt momenten, maar zegt niet vanzelf of die momenten gewenst of prettig voelen, wat ze voor ieder betekenen, of er andere vormen van intimiteit worden gemist. Een getal kan aanleiding zijn voor een gesprek, maar is geen rapportcijfer voor een relatie.

Frequentie is maar één deel van de ervaring

Twee mensen kunnen hetzelfde ritme prettig vinden, of er juist heel verschillend naar kijken. De een kan tevreden zijn met hoe vaak er seks is en tegelijk meer aandacht of nabijheid wensen. De ander kan vaker seks willen, maar zich verder verbonden voelen. Ook kunnen wensen met de tijd veranderen.

Het helpt om eerst te bedenken wat je met de vraag bedoelt. Gaat het je om hoe vaak seks plaatsvindt? Om hoe het contact voelt? Om iets wat je mist, of om de ruimte om eerlijk te zeggen wat je wel en niet wilt? Dat zijn verschillende onderwerpen. Je hoeft ze niet allemaal in één gesprek op te lossen.

Er is geen vast frequentiecijfer dat voor ieder stel als maatstaf dient. Als een getal je bezighoudt, kun je vertellen waarom, zonder er een eis of verwijt van te maken. Probeer bijvoorbeeld niet alleen te vragen: “Waarom doen we het zo weinig?” maar ook uit te leggen wat je hoopt te begrijpen.

Vraag wat er achter het getal zit

Een gesprek wordt vaak concreter als je begint bij je eigen ervaring en daarna een open vraag stelt. Kies een moment waarop er tijd is om te luisteren, niet midden in een meningsverschil of als iemand zich onder druk gezet voelt.

• Als je meer seks mist: “Ik verlang de laatste tijd vaker naar seks. Ik wil graag horen hoe jij onze intimiteit ervaart.”
• Als je tevreden bent maar wilt afstemmen: “Voor mij voelt ons ritme goed. Hoe is dat voor jou?”
• Als je vooral nabijheid mist: “Ik mis rustige tijd samen. Hoe kijk jij naar onze intimiteit?”
• Als je niet weet waar de ander staat: “Zullen we erover praten zonder meteen iets te hoeven afspreken?”

Je kunt ook vragen: “Wat voelt voor jou prettig aan hoe we nu met intimiteit omgaan?” of “Is er iets wat je anders zou willen?” Laat ruimte voor een antwoord dat niet hetzelfde is als dat van jou. Een verschil in wens betekent niet dat iemand ongelijk heeft, en een gesprek verplicht niemand tot seks of een andere activiteit.

Bespreek ook wat er tijdens jullie tijd samen fijn voelt

Een telling zegt niet welke momenten je zou willen herhalen. Je kunt bijvoorbeeld vertellen: “Ik vond het fijn dat we laatst nergens naartoe hoefden” of “Ik mis dat jij soms het initiatief neemt.” Daarmee benoem je iets anders dan het aantal keer seks.

Maak er geen beoordelingsformulier voor je partner van. Kies liever één ervaring waarover je nieuwsgierig bent: wat vond de ander prettig, waar was er haast en was er ruimte om iets anders te willen? Dat zijn persoonlijke vragen, geen test voor de kwaliteit van jullie seksleven.

Als je samenvat wat je hoort, laat ruimte voor correctie: “Ik dacht dat je vooral vaker seks miste, maar misschien gaat het je ook om het initiatief. Begrijp ik dat goed?” Ga niet op basis van die gedachte alvast bepalen wat de ander voortaan nodig heeft.

Een voorbeeld zonder ideale oplossing

Een fictief voorbeeld: Noor wil graag vaker seks. Sam vindt het huidige ritme goed, maar mist rustige aandacht samen. Noor kan zeggen: “Ik verlang naar meer intimiteit. Hoe voelt het voor jou, en wat zou prettig zijn?” Sam kan antwoorden: “Voor mij is het aantal momenten goed. Ik zou wel graag tijd samen hebben zonder te hoeven raden of dat tot seks moet leiden.”

Ze hoeven niet meteen te besluiten dat ze vaker seks zullen hebben. Ze kunnen eerst bespreken welke tijd samen voor beiden fijn voelt, of het gesprek laten rusten en er later op terugkomen. Als een voorstel voor een van hen niet goed voelt, zoeken ze iets anders of spreken ze niets af. Het doel is elkaar beter te begrijpen, niet één wens te laten winnen.

Als het gesprek stroef loopt

Als je merkt dat je jezelf gaat verdedigen, verwijten maakt of op een ander antwoord aandringt, pauzeer dan. Je kunt zeggen: “Ik merk dat dit me raakt. Zullen we later verder praten?” Een pauze hoeft het onderwerp niet af te sluiten; ze geeft jullie ruimte om op een rustiger moment verder te gaan.

Een afwijzing van een voorstel vraagt niet om herhaald aandringen. Je kunt wel vragen of de ander later opnieuw over het onderwerp wil praten. En als iets niet prettig voelt, mag je dat zeggen en stoppen. Niemand hoeft een activiteit af te maken om de ander tevreden te stellen.

Wat als jullie hetzelfde aantal prima vinden, maar toch iets missen?

Dan hoef je het aantal niet als eerste te veranderen. Misschien wil je meer rust, een andere verdeling van initiatief of tijd om elkaar te vertellen wat prettig was. Bespreek de wens zelf: “Ik hoef niet vaker, maar ik zou graag minder gehaast zijn.” De ander kan daar weer een andere ervaring naast zetten.

Als jullie wél verschillend denken over hoe vaak er seks is, verdient dat een eigen gesprek. Een gemiddelde van jullie wensen is geen verplichting om seks te hebben. Zoek alleen mogelijkheden waar ieder vrijwillig voor openstaat; een afspraak over tijd samen blijft iets anders dan vooraf toestemming geven voor seks.

Lees meer over vrijwillige en doorlopende instemming.