Shere Hite: wat haar onderzoek naar seksualiteit veranderde

Shere Hite was een auteur, seksueel voorlichter en feminist. In 1976 verscheen The Hite Report: A Nationwide Study of Female Sexuality, gebaseerd op anonieme antwoorden van vrouwen over hun seksuele ervaringen. Die eigen stemmen stonden centraal. De Schlesinger Library bewaart haar archief.

Wat onderzocht ze?

Hite stelde vragen over verlangen, plezier, frustraties en orgasmen. Ze besteedde onder meer aandacht aan masturbatie en stimulatie van de clitoris. Het boek bracht ervaringen bijeen die het idee ter discussie stelden dat penetratie vanzelf het middelpunt van iedere seksuele ervaring is.

Haar vragenlijst bevatte veel open vragen. Deelnemers konden dus in hun eigen woorden vertellen, in plaats van alleen een antwoord aan te kruisen. Duizenden anonieme antwoorden vormden de basis van het boek. Harvard Radcliffe beschrijft die werkwijze en de belangstelling die het boek destijds kreeg.

Waarom zijn eigen woorden waardevol?

Met een open vraag kun je iets horen waar je vooraf geen antwoordvakje voor had gemaakt. Stel dat een denkbeeldige vragenlijst vraagt: „Wat maakt intimiteit voor jou prettig?” Iemand kan schrijven over aandacht, rust of zich begrepen voelen. Dat levert een ander gesprek op dan alleen „Ben je tevreden: ja of nee?”

Dit is een zelfbedacht voorbeeld, geen vraag of antwoord uit Hites onderzoek. Het laat wel zien waarom de vorm van een vraag ertoe doet. Pew Research Center legt uit hoe open en gesloten vragen verschillende antwoorden kunnen opleveren.

Een verzameling ervaringen is geen uitspraak over iedereen

Als veel deelnemers iets noemen, is dat een patroon in hun antwoorden. Of hetzelfde patroon even vaak voorkomt bij mensen die niet deelnamen, is een andere vraag. Daarvoor tellen de selectie van deelnemers en het uitblijven van antwoorden mee. Een grote stapel ingevulde formulieren lost dat verschil niet vanzelf op. De methodologische uitleg van Pew maakt dat onderscheid inzichtelijk.

Hoe lees je Hite vandaag?

Lees het boek als een historische bijdrage aan het gesprek over seksualiteit. Een herkenbaar verhaal kan je aan het denken zetten; een ander verhaal kan laten zien hoeveel ervaringen van elkaar verschillen. Je hoeft je eigen leven niet langs een boek of een gemiddelde te leggen.

Bij een opvallend percentage is het handig terug te gaan naar de vraag: wie antwoordde, waarop precies en in welke periode? Dat is nuttiger dan een cijfer los doorvertellen als een tijdloze waarheid.

Het belang van Hites werk en kritiek op onderzoeksmethoden hoeven elkaar niet uit te sluiten. Je kunt waarderen dat mensen zelf aan het woord kwamen en tegelijk zorgvuldig blijven over wat hun antwoorden bewijzen.