Waarom zoenen mensen? Betekenis, cultuur en persoonlijke voorkeur

Mensen zoenen bijvoorbeeld uit genegenheid, aantrekkingskracht, gewoonte of plezier. De ene kus hoort bij een begroeting, de andere bij een romantisch moment. Er is geen betekenis die je op iedere kus kunt plakken. Wat voor jou vertrouwd voelt, kan voor iemand anders heel persoonlijk zijn.

Drie herkenbare redenen om te zoenen

Je wilt nabijheid laten merken. Een korte kus voordat je vertrekt kan jullie manier zijn om aandacht te geven. Het gebaar kan belangrijk zijn zonder dat er verder iets hoeft te gebeuren.

Je voelt aantrekkingskracht. Je hebt zin om iemand te kussen omdat je die persoon leuk vindt en de nabijheid prettig vindt. Dat vertelt iets over dat moment, maar is nog geen afspraak over een relatie.

Het hoort bij een gewoonte. Denk aan een begroeting in een familie of vriendengroep. Zo’n gewoonte is niet voor iedereen even vanzelfsprekend. Ook iemand die de gewoonte kent, mag liever anders begroeten.

Deze voorbeelden kunnen door elkaar lopen. Je hoeft dus geen enkele, precieze reden te kiezen voordat een kus betekenis voor je heeft.

Zoent iedereen op dezelfde manier?

Nee. Een studie uit 2015 van Jankowiak, Volsche en Garcia vond romantisch zoenen in 46 procent van 168 onderzochte culturen. Het ging om romantisch mondcontact, niet om elke begroetingskus. De onderzoekers gebruikten etnografische gegevens en informatie van etnografen.

Dat is geen uitspraak dat 46 procent van alle mensen zoent. Het gaat om de onderzochte culturen en hun vastgelegde gewoonten. De uitkomst waarschuwt vooral tegen de aanname dat een vertrouwd gebruik overal hetzelfde is. Je kunt er niet de voorkeur van een individuele persoon uit aflezen.

Wat betekent het als iemand niet wil zoenen?

Dat weet je niet zonder die persoon te spreken. Misschien past het moment niet, misschien vindt iemand een andere vorm van nabijheid prettiger. „Je houdt dus niet van me” maakt van een voorkeur meteen een oordeel over de hele relatie.

Je kunt ook vragen: „Ik vind een kus bij het thuiskomen fijn. Hoe is dat voor jou?” Daarmee vertel je wat jij waardeert, terwijl je ruimte laat voor een ander antwoord.

Een vraag mag eenvoudig zijn

Op een date kan „Ik zou je graag kussen. Wil jij dat ook?” genoeg zijn. Bij twijfel hoef je niet door te vragen tot er een ja komt. „We kunnen ook gewoon nog even praten” laat de keuze open zonder haast.

Een ja tegen een kus is bovendien geen ja tegen verdere aanrakingen. Rutgers legt uit waarom wensen blijven veranderen. Je mag ook later zeggen dat je niet verder wilt. Het doel van praten is elkaar begrijpen, niet de ander overtuigen om dezelfde voorkeur te hebben.